Timeline

1666 Jesień-Zima oraz początek 1667

Hanzo Vallara na polecenie amnijskiego kupca Cezarego Boccario wyrusza do Geldern, by zabezpieczyć znajdującą się tam kopalnię.

W Geldern znajduję się kaplica, w której rezyduje brat Mendoza, który rzekomo wyznaje Stwórcę. Jednak przejście do podziemi i kopalni w kaplicy jest zablokowane.

Hanzo, de Silva i Nethander, wraz z Johanem Straussem, wyruszają do by wytropić i zabić grupę uciekinierów z ogarniętego zarazą Darromar, na prośbę kapitana Veldrina.

Śmiałkowie zostają przechytrzeni przez dr Hamptona, który zawiera z nimi pakt, by Ci wybrali się do znajdującej nieopodal krypty i odzyskali znajdującą się tam księgę. Bohaterom udaje się to i zyskują wdzięczność doktora. Jednak podczas walki z chłopami w pobliżu krypty, zaklęcie rzucone przez Nethandera uwalnia potężną istotę – która jednak nie zabija nieszczęśników i oddala się w nieznanym kierunku.

W międzyczasie Geldern zostaje zaatakowane, udaje się jednak ten atak odeprzeć. Podczas ataku ginie sługa Hanzo. Na miejsce przebywa spóźniony najemnik, którego imię zostało zapomniane w annałach historii, również wynajęty przez Boccario.

Bohaterowie odnajdują wejście do podziemi pod kaplicą w centrum wioski. W środku dochodzi do spotkania z Dopplergangerem. Dalsza cześć kompleksu jest niedostępna, śmiałkowie decydują się wyruszyć do Darromar – “centrum cierpienia”.

Po drodze do Hertglen ginie de Silva, który wyruszył z Nethanderem by zbadać kolejną kryptę. Wkrótce ginie i Nethander, wydany przez Hanzo, spotkanemu po drodze patrolowi Przymierza, dowodzonemu przez Majora Goldenplatza. Nim to jednak się dzieje, do śmiałków dołącza Gathis – tajemnicza postać o zakharskich rysach.

Hanzo zapada w dość głęboką chorobę. Bohaterowie wraz z Arcymagiem Avonem, ruszają do kolejnej krypty, w której dowiadują się nieco o siostrach poranka i ich obecności w Darromar. W drodze do krypty spotykają zagubionego w lesie młodego medyka z Akademii w Waterdeep – Edmunda Blake’a, który przyłącza się do drużyny. W trakcie starcia z kultystami ginie bezimienny najemnik z wąsem, który ocalił życie młodego doktora. Po powrocie z krypty Drużyna rozdziela się a medyk znika w tajemniczych okolicznościach.

Bohaterowie docierają do posterunku Przymierza niedaleko Darromar. Drużyna składa się teraz z Hanzo, Tyrusa – inkwizytora Helma, Gathisa Grot, elfiego żałobnika oraz rycerza Brindebrata oraz drowa Zac’Na Feina, którego Gathis ocalił przed spaleniem na stosie w Geldern (?). Bohaterowie ruszają do Darromar, odpierając wcześniej grupę najemników zwaną “Czerwoną Stalą” wynajętą by zabić Gathisa.

Śmiałkowie spotykają się z sierżantem Taylorem, który mówi im o możliwych drogach do miasta. Bohaterowie wybierają bardziej niebezpieczną, ale darmową drogę przez podziemia. Uwalniają tam konstrukta Durina, który uważa się za krasnoluda, oraz spotykają Aldrana Veris (nie wiedzą wtedy jeszcze o jego matce i prawdziwym nazwisku). Rozwścieczają rezydującą tam królową, jakąś formę nieumarłej uwalniając duszę jej syna, który za życia był wilkołakiem.

Sytuacja w Darromar jest krytyczna. Przymierze nie ma ludzi, sił, jedzenia, zapasów. Na miejscu, w kaplicy postacie łączą siły z seneszalem Grimsem oraz Nieugiętym Mortimusem.

W Darromar bohaterowie stopniowo polepszają swoje szanse. Wartymi odnotowania działaniami jest niewątpliwie odbicie jeńców transportowanych do Trójgłowego Zamku, późniejsze odbicie jeńców z samego Trójgłowego Zamku oraz zdobycie receptury w Akademii. W trakcie pobytu w Darromar ginie Brinderbrat, żałobnik oraz Zac’Na Fein. Wydaje się róweniż, że ginie Tyrrus, jednak okazuje się później, że jedynie przeistacza się w Izuala, maga krwi o jasnej cerze, który podróżuje ze swoim bratem, Tyraelem. Do drużyny dołącza również oficer Bergen, który początkowo szybko zdobywa zaufanie drużyny. Bohaterowie pod presją czasu i zakharskiej artylerii dokonują szturmu na kaplicę stwórcy, w której ścierają się z ojcem Hanzo, Irdionem, który następnie zamienia się w żywiołaka krwi. W międzyczasie Ada Veris rozsiewa lekarstwo na zarazę.

Po straciu w kaplicy bohaterowie zostają przeniesieni za pomocą magii Ady, do Geldern, w którym toczy się bitwa. Śmiałkowie wychodzą z niej zwycięsko, pokonując Zakharskie siły. Na miejscu jest Mendoza, który po prawodopodonym wchłonięciu energii, która znajdowała się w krysztale w podziemiach Geldern, odchodzi w nieznanym kierunku. W trakcie walk ginie Aldran.

Mija 14 miesięcy…

13 marca 1668 początek drugiej kampanii

Izual, Bergen, Hanzo oraz Gathis zostali wezwani przez byłego seneszala, a wtedy już regenta Sojuszu Lordów, Grimsa. Grims, zaniepokojony opowieścią Strażnika Śmierci, Merculiusa, zwrócił się do śmiałków o pomoc. Na północy, w krainie Adelaven, cofnął się lodowiec, pojawili się dawno wymarli orkowie a na domiar złego Magowie Krwi zaczęli tracić kontrolę nad swoimi mocami i popadali w obłęd.
Przed wyruszeniem do Adelaven bohaterowie postanowili raz jeszcze odwiedzić Geldern, w którym inkwizytorzy Candlekeep i Hezronu badali podziemia. Gdy jednak tam dotarli, znaleźli jedynie martwe ciała helmitów i wskazówki sugerujące potężne wyładowania pozytywnej energii.
W podziemiach znaleźli dwójkę osób. Blondwłosą kobietę, o niezwykłej urodzie, oraz żelaznego konstrukta. Wkrótce okazało się, że owa dziewczyna zwie się Yriel, a olbrzym – Dalen. Równie szybko okazało się, że Yriel włada ogromną ilością pozytywnej energii i że jest w jakimś stopniu powiązana z Zakharą. Bohaterowie zdecydowali się ruszyć do Adelaven przez ziemię Serafinów, co okazało się być decyzją o daleko idących konsekwencjach.
Na statku dowodzonym przez legendarnego kapitana Saemona Havariana, bohaterowie dotarli do Zatoki Krucjatora. Po drodze Yriel skorzystała ze swoich mocy i bez większego wysiłku zatopiła Zakharską fregatę i galerę. Po drodze okazało się również, że Tyrrus nigdy nie zginął, a jedynie zmienił swoją formę.
W Zatoce Krucjatora sprawy szybko się skomplikowały. Pomimo obecności Krucjatora Entariego, którego śmiałkowie uratowali jeszcze w trakcie podróży, powstał konflikt dotyczący Yriel i tego, co należy z nią zrobić. Bergen zdradził drużynę i wydał Yriel siłom Przymierza.
Wkrótce rozpoczęła się rzeź. Serafini, żołnierze Przymierza – każdy walczył z każdym, ale w tym chaosie udało się bohaterom dostrzec Yriel, eskortowaną przez czwórkę Zakharczyków. Wszystko wskazywało na to, że chcieli ją przetransportować do Zakhary, udał się jednak pokrzyżować ich plany i Yriel została w Zatoce.
Nie na długo. Rankiem, gdy opadł pył bitwy, okazało się, że Yriel ruszyła na własną rękę szukać lady Melcany, Paladyna Światła. Bergenowi udało się zbiec, a Krucjator ledwo co przeżył nocną bitwę. Osłabieni bohaterowie ruszyli za Yriel do Okney.
Plan starał się pokrzyżować Bergen, który wysadził jedyne przejście prowadzące w stronę Okney. Śmiałkowie znaleźli się na wielkim ludowym pustkowiu, na środku którego znajdowało się Mauzoleum, Posępna Wieża potężnego lisza – Tuzada.
Bohaterowie szukając wyjścia z pustkowia trafili pod ziemię, do dawnego miasta Nerubian, pajęczych stworzeń. Przeprowadzili tam rozmowę z duchem młodego Cailana, (choć nie jest to pewne) a następnie zmierzyli się ze starym “przyjacielem” Hanzo – Heroldem, sługą Pradawnych. Udało im się zbiec, wraz z zawiniątkiem dla Travaliera, przywódcy Kultu Potępionych. Duch Cailana twierdził, że jedynym wyjściem do rozwiązania konfliktu północy jest przywrócenie równowagi między Serafinami a nieumarłymi.
Merculius nie miał tyle szczęścia i zmarł walcząc z Heroldem, osłaniając ich ucieczkę.
Hanzo z Dalenem i Gathisem ruszyli prosto do Okney, zaś Tyrus ruszył w kierunku Mauzoleum, które na swój sposób go do tego wezwało.
Maj 1668
Sytuacja w Okney była krytyczna. Nieustająco atakowane przez siły Kwaldir, miasteczko, a właściwie ufortyfikowane sioło słabło z dnia na dzień. Połączone siły Serafinów, Przymierza i Zakhary nie były w stanie odpierać nieustępliwych ataków. Lady Melcana zwróciła się do śmiałków z prośbą o odnalezienie i przyniesienie artefaktu – latarni pana poranka, która ponoć wzbudzała strach w Kwaldir.
Okazało się, że Bergen był w Okney przed drużyną i ponoć dogadał się z Mortimusem, dawnym towarzyszem z czasów Darromar.
Śmiałkowie, omijając zasadzkę Bergena i pokonując go w walce, odzyskali latarnię, a także spotkali Yriel. Nie do końca wiadomo, czy ta pomagała mu z własnej woli czy została do tego przymuszona, a co więcej nie wiadomo, która jej część jest odpowiedzialna za czyny, które popełniła. W każdym razie niewątpliwie przyczyniła się ona do sukcesów Bergena, nim ten został unieszkodliwiony przez śmiałków.
Wraz z Yriel bohaterowie ruszyli do Okney.

10 Maja 1668

Bohaterowie ruszają z obozu rozbitego nieopodal Okney z odsieczą, spodziewając się toczących się tam walk – z nad sioła kłębi się czarny i gęsty dym.

Timeline

Powstanie Pradawnych tomasz_grzybek_9